تاریخ انتشار:

موجبات ارثو طبقات مختلف وراث


مطلب اول

خویشاوندی یا قرابت رابطه ای است که با فوت فرد موجب می شود اموال متوفی به طور قهری به آنان منتقل شود.موضوع انتقال قهری اموال فرد متوفی را ارث می نامند. خویشاوندی یا قرابت که در قانون مدنی ایران به سه نوع تقسیم شده است عبارت است از نسبی،سببی و رضاعی.خویشاوندی نسبی همان گونه که از نامش بر می آید ناشی از قرابت خونی است و با تولد حاصل می شود.در حقیقت این نوع خویشاوندی اصلی ترین نوع خویشاوندی در بحث ارث است.خویشاوندی سببی نیز ناشی از ازدواج است.فرد با مزاوجت با دیگری با او علقه ای عاطفی و انسانی می ببندد و همین سبب، موجب می شود تا خویشاوندی سببی مطرح شود.نوع دیگری از خویشاوندی وجود دارد که موجب ارث بردن از متوفی نیست بلکه اثر آن فقط از حیث حرمت ازدواج است.

رابطه خویشاوندی که در بحث ارث مطرح می شود و به واسطه آن وراثت تحقق می یابد دو نوع سببی و نسبی است که به این دو نوع از خویشاوندی را موجبات ارث می نامند.ماده861 قانون مدنی مقرر می دارد:موجب ارث دو امر است:نسب و سبب.

با اندکی تامل در واژه پردازی بکار رفته در قانون مدنی می توان دریافت که موجب ارث (یعنی سبب و نسب) در دو معنای عام و خاص بکار می رود.در معنای عام مجموع اسباب و و شرایطی است که با فراهم بودن آنها،ترکه از مورث به وراث منتقل می شود،اما در معنای خاص به رابطه خویشاوندی اعم از نسب و سبب گفته می شود که علت قهری انتقال ترکه می باشد.موجب ارث در معنای عام علاوه بر اینکه موجب ارث به معنای خاص را شامل می شود شرایط تحقق ارث و نبود موانع ارث را نیز در بر می گیرد.

برای خویشاوندی نسبی بر طبق قوانین موجود آثاری مترتب است که برای خویشاوندی نسبی اینگونه نیست. برای نمونه مباحث مربوط به ولایت قهری،ارث،حرمت ازدواج،ممنوع بودن قضاوت و داوری،نفقه اقارب و حضانت در این نوع از خویشاوندی مطرح است.در خویشاوندی سببی نیز آثار حقوقی همچون مهریه، نفقه زوجه،حرمت ازدواج،ارث و ممنوع بودن از قضاوت و داوری مطرح است که همانطور که ملاحظه می کنیم در برخی از آثار خویشاوندی سببی با خویشاوندی نسبی مشترک هستند.ارث جز مواردی است که در هر دو نوع خویشاوندی مطرح است.

دیدگاه شما


Incorrect please try again

تازه های سایت